je kunt me de boom in

In een mooi en vredig natuurgebiedje ligt een vijver. Dicht tegen die vijver aan staat een grote statige boom. De boom heeft een prachtige grote stam en weelderige, langgerekte takken die zich boven de vijver uitstrekken. Het is vol op lente, begin van de middag en de zon schijnt.Kortom; het is hier goed vertoeven. Aan een van de onderste takken hangt een appel. Aan het begin van die tak zit een rups die vreselijk veel zin heeft om die appel op te eten. Maar het rupsje overweegt: als ik nog een tijdje wacht dan heeft de zon de appel nog sappiger, lekkerder en voedzamer gemaakt, pas dan eet ik hem op. De rups wacht al verheerlijkend en watertandend af tot de zon zijn sterkte verliest. Onopgemerkt door de rups zit op de tak daarboven een vogel die likkebaardend de rups gadeslaat en deze best graag zou willen verorberen. Maar de vogel overweegt: de rups wacht natuurlijk tot de appel lekker sappig is doordat die lekker lang in de zon heeft gehangen en vol vette vitamines zit. Als ik wacht tot de rups de appel heeft opgegeten dan pas sla ik toe en eet de rups. Want die zit op zijn beurt dan weer vol met die voedzame appel. De vogel wacht geduldig af. Een tak hoger ligt een kat te snoezen in het zonnetje. Hij wordt wakker en spot een heerlijke vogel een tak lager. De kat wil hem al aanvallen maar overweegt: de vogel wacht natuurlijk tot de rups lekker vol gegeten is met die sappige appel en daarmee is de rups ook lekker sappig geworden. Dan pas zal de vogel de rups eten en als de vogel dan vol zit met die lekkere dikke rups eet ik die vogel pas op..... Seconden, minuten, uren gaan voorbij totdat de zon bijna ondergaat en de rups zich niet meer kan bedwingen en denkt NU moet het gebeuren. Met zijn koddige kleine 26 pootjes stormt hij op de appel af die de hele middag heerlijk gegaard heeft in de zon. Hij doorboort met zijn tandjes de schil, smult de hele appel met klokhuis en al op en gaat moe en voldaan op zijn ruggetje op de tak liggen. De vogel heeft dit tafereel gade geslagen, bespringt de rups en vreet hem met huid en haar op. Verlekkerd rust hij uit op de tak nog nagenietend van de zon die zich inmiddels in de sudderstand bevindt. De kat heeft alles vanaf de bovenste tak goed kunnen volgen en denkt, Nu is het mijn tijd. Hij maakt zich klein, zet zijn poten dicht bij elkaar zodat hij nog meer kracht kan genereren om de vogel doelgericht te kunnen bespringen, hij trappelt, verzamelt al zijn kracht en springt......mis....net naast de vogel en valt zo de vijver in......

Het leven is niet maakbaar maar wel stuurbaar. Er zijn 2 dagen in je leven waar je helemaal niks mee kunt: met gisteren en met morgen. Gisteren is het verleden en is allemaal al gebeurd; hier kun je dus niks meer aan veranderen. Over morgen, de toekomst, heb je ook weinig te zeggen; wat er allemaal nog gaat gebeuren, daar heb je nagenoeg geen invloed op. Zorg er dus voor dat je NU leeft, Nu geniet, Nu leuk werk hebt en Nu een gezonde relatie hebt. Vaak zijn we zo met het verleden of de toekomst bezig, dat we vergeten te genieten van het moment, van het Nu!

Maak wel plannen. Als je namelijk zelf geen plan maakt voor je leven, dan word je ingezet in andermans plannen.
Zet een stip, maar leef nu! Geniet van het proces naar je doel.

Beste mensen, willen jullie de echte moraal van het verhaal van de boom hierboven horen? Nou, komt-ie:

De grootste verlangens leveren de natste poesjes.