Ik zal behagen

Gisteravond lag mijn vrouw Diana al in bed toen ik de slaapkamer binnen kwam met in de ene hand een glas water en in de andere een paracetamolletje. Ik plaatste beide op haar nachtkastje. Enigszins verward keek ze op en stamelde verbaast: "huh, maar ik heb geen hoofdpijn hoor". Waarop ik zei: "okeeeee, dan kom ik nu in bed !!!".....

Uit steeds meer onderzoeken blijkt dat placebo's (suikerpillen, letterlijk uit latijn: ik zal behagen) net zo goed werken als echte medicijnen. Het zijn natuurlijk niet de suikerpillen zelf die dit doen, anders zou suiker in de thee opeens een goedkoop en effectief alternatief zijn om heel erg oud en gezond te worden. Maar als het niet de suiker is die het hem doet, wat is het dan wel?

Het is een positieve suggestie die je ervaart bij het innemen van die suikerpil. Je neemt de pil namelijk in, met daarbij de gedachte dat het een echt medicijn is. Blijkbaar is die gedachte in staat om je lichaam dusdanig te beïnvloeden dat je er beter van wordt! Eigenlijk denk je jezelf dus beter . Even interessant als een super gaaf effect toch?!

Maar het omgekeerde kan ook: nocebo (ik zal schaden)

Kan het iemand zijn leven kosten wanneer je hem vertelt dat hij kanker heeft? In 1992 beschreef het Southern Medical Journal een casus waarin een man werd gediagnosticeerd met kanker en werd verteld dat hij nog slechts enkele maanden te leven had. Na zijn dood liet de autopsie echter zien dat de tumor in zijn lever niet gegroeid was, maar zelfs behoorlijk geslonken was en dit dus ook niet de doodsoorzaak kon zijn.

Deze dood is een extreem voorbeeld van het ‘nocebo-effect’, de tegenhanger van het bekendere placebo-effect, maar het werkt op allerlei niveaus exact hetzelfde. Terwijl een onwerkzame suikerpil (placebo) je beter kan doen voelen, kunnen waarschuwingen over gefantaseerde bijwerkingen (nocebo) je die ook doen voelen. In de praktijk hoor ik het heel vaak als manueel therapeut tijdens behandelingen. De patiënt die mij consulteert met lage rugklachten vertelt mij dan letterlijk: "Wim, de dokter zei dat ik een zwakke onderrug heb". En "bedankt"!! De dokter; een man in een witte jas, die jaren gestudeerd heeft, geeft de patiënt een sterk negatieve suggestie over diens wervelkolom. Het laat zich niet moeilijk raden dat deze patiënt elke keer als hij of zij zich bijvoorbeeld bukt, bij hem/haar (onbewust) de gedachte binnenschiet dat zijn of haar rug zwak is en hierdoor niet meer de oerkracht gebruikt van een even super intelligente als vernuftige en krachtige constructie....

Opeens realiseer ik me dat ik het plotseling besef!

Wanneer je hier even bij stilstaat, dan begrijp je dat het de moeite waard is om te leren jezelf en anderen zoveel mogelijk positieve (en dus geen negatieve) suggesties te geven. Als de dokter zegt dat je een bepaald pilletje moet slikken, heb je de neiging om het te geloven omdat hij er voor gestudeerd heeft. Als je je kinderen positieve suggesties geeft wat ze allemaal kunnen bereiken, hebben ze de neiging het te geloven omdat je hun ouder bent. Als je iets aardigs zegt over de goede kwaliteiten van je minder ervaren collega's hebben ze de neiging om jou te geloven omdat je meer ervaren bent. En misschien wel de belangrijkste: de positieve suggesties die je jezelf geeft, zijn de meest krachtige van allemaal.

Wat jij over jezelf denkt, is de basis wie jij gelooft dat je bent.

Dus geloof jij dat je recht hebt op een liefdevol, ontspannen en gezond leven? Grote kans dat je het dan krijgt!

Alles komt goed, de rest niet!