De blije ander

Twee mannen, allebei zeer ernstig ziek, deelden samen een ziekenhuiskamer. De ene man moest elke dag 's middags een uur rechtop zitten om de vloeistof in zijn longen te laten weglopen. Zijn bed stond naast het enige raam in de kamer. De andere man kon alleen maar plat op zijn rug liggen. Ze voerden, om de tijd door te komen, lange gesprekken met elkaar.
Ze spraken over hun gezin en over hun werk, waar ze hun vakantie doorbrachten en over hun diensttijd bij het leger.

Elke dag als de man bij het raam rechtop moest zitten, vertelde hij de ander wat hij allemaal zag als hij uit het raam keek.
De man die plat lag, leefde echt naar dat uur per dag toe wanneer de kamergenoot hem uitvoerig vertelde wat er zich buiten afspeelde. Het uitzicht van de ziekenhuiskamer was een mooi park met een grote vijver, waarin eenden en zwanen spetterden en waar kinderen met hun modelbootjes op het water speelden.
Er vertoefden jonge verliefde paartjes die hand in hand liepen op de paadjes tussen bloemen met allerlei prachtige kleuren.
En in de verte zag je de rand van de stad liggen. De man bij het raam vertelde alles zo mooi en gedetailleerd, dat de man die plat lag zijn ogen sloot en alles als een film voor zich zag verschijnen. Zo mooi.

Op een warme middag kwam er een parade voorbij. Al kon de man die plat lag niks horen , maar door de levendig voor te stellen beschrijving van de man bij het raam kon hij zich een goed beeld vormen van wat er buiten gebeurde. Hij genoot hiervan met volle teugen, voelde zich even niet ziek en haalde hier enorme kracht uit.

Dagen verstreken en werden weken......

Op een morgen kwam een zuster om hen te wassen en verzorgen. Tot haar grote schrik trof ze het levenloze lichaam van de man bij het raam aan . Hij was vredig in zijn slaap gestorven.
Ze belde meteen voor hulp om het lichaam weg te laten halen.
Op het moment dat het gepast leek vroeg de andere man of hij de plaats bij het raam mocht hebben. De zuster was blij dat ze wat voor de man kon doen, verplaatste hem en toen ze er zeker van was dat hij comfortabel lag, verliet zij de kamer.
Langzaam en met pijn probeerde de man zich zo op te richten, zodat hij uit het raam kon kijken om een blik in de echte wereld te werpen en het geweldig mooie park te zien. Al wat hij zag was een grote kale muur....
De zuster vertelde hem later dat de overledene blind was en niet eens de muur buiten kon zien. Ze zei ook: "hij wilde jou alleen moed geven om vol te houden..."

De moraal van dit verhaal :
Er zit geweldige vreugde in het blij maken van anderen, ondanks onze eigen zorgen.
Gedeelde smart is halve smart, maar vreugde wordt verdubbeld als we het delen.

Kan een dagelijks portie onbaatzuchtigheid echt helpen als medicijn voor lichaam en geest? Hoe werkt dat dan precies? Psychiater Emily Ansell van de Universiteit van Yale publiceerde een grote studie naar de effecten van onbaatzuchtigheid op stress. Conclusie: mensen die een helpende hand uitsteken naar vreemden, zijn minder gevoelig voor de overvolle WhatsApp-groepen, strakke deadlines, ruzie met vrienden of andere zaken die stress kunnen opleveren. Kortom; het eeuwen oude adagium: wie goed doet, goed ontmoet! Dit wil jij toch ook wel op je geweten hebben?

Een oud Wimperiaans gezegde luidt: als je de ander bloemen geeft gaat je eigen leven ook over rozen!

Dus lieve mensen: blijmakers gezocht:

Klein starten.
Begin met het doen van kleine dingen voor een ander: houd een deur open, help iemand met een kinderwagen de trein in of uit, geef je supermarkt-spaarplaatjes aan een kind dat niet staat te bedelen of doneer een bedrag aan een goed doel.
Probeer deze dingen te doen zonder iets terug te verwachten. Zo oefen je het helpen en zie je eerder wanneer mensen jouw hulp kunnen gebruiken.

Verras iemand waar je om geeft.
Af en toe een cadeautje voor mijzelf kopen is iets waar ik wel blij van word, maar eigenlijk doet het nog meer als ik iemand anders kan verrassen. Iemand die het verdient, die ik gewoon iets wil geven of aan wie ik wil laten weten dat hij/zij veel voor mij betekent. Gewoon spontaan iets lekkers bakken voor iemand, uitgebreid koken, iets knutselen, een klein leuk cadeautje kopen, "domweg" even bellen, een geel plakkertje of een leuk app-je sturen kan veel voor iemand betekenen. Gewoon iets attents, iets geinigs. Samen de humor bedrijven en je ziet zo maar liefde op het eerste én op het tweede gezicht.

Geef meer complimenten
Complimenten doen zo veel en worden wat mij betreft veel te weinig gegeven. In het geven van kritiek lijken we op de een of andere manier veel beter te zijn. Ik krijg zelf een goed gevoel bij het geven van complimentjes en besluit dit keer op keer weer vaker te gaan doen. Er is zo veel wat ik leuk en goed vind en dit mag de ander ook best weten. Ik denk dat we zo ook kunnen bijdragen aan het zelfvertrouwen en geluksgevoel van een ander. Wees jezelf eens bewust van de complimenten die je geeft en hoe vaak je ze eigenlijk in slikt. Maak ook eens een complimentje naar iemand die je niet kent. Simpelweg omdat je vindt dat diegene leuke schoenen draagt of je met iets (kleins) helpt.

Zo zijn er natuurlijk nog veel meer dingen die andere mensen blij kunnen maken en waar je dan zelf ook weer blij van wordt. Hetzij een kort moment, hetzij voor langere tijd. Bedenk eens wat jij vandaag en morgen en daarna voor eenvoudige dingen zou kunnen doen voor een ander, die je nauwelijks moeite kosten, maar voor de ander en dus ook voor jou gewoon leuk en fijn zijn!

Met een blije jou gaat het goed met mij, wil je daarom alsjeblieft de naastenliefde met me bedrijven?